Esther Quatfass

Gedicht

Mijn lieve

Bruinwitte Boef ligt in het bos in een kuil op het mos,mijn hand nog één keer op zijn vacht, terwijl ik denk: Ik zou het zo graag naar me toe willen halen, alle jaren, om opnieuw je eerste blik en bal en zoen en samen alles overdoen.... -lees meer-
Blogserie ongeval

11. De ander

Vergevingsgezindheid en rancune liggen in elkaars verlengde. Net als liefde en haat. Als ik mij concentreer op wat Stef heeft doorgemaakt en hoe hij voor de rest van zijn leven is verminkt, als ik mij concentreer op alles wat we hebben verloren en niet meer kunnen doen, dan zie ik achter die gedachten de starende... -lees meer-
Blogserie ongeval

10. Mijn wijdverspreide netwerk

Als eerste belde ik mijn moeder. Ik zat bij de buurman in de auto, die me naar het ziekenhuis reed. Via mijn moeder hoorden mijn zussen ervan. In de dagen die volgden, liet ik per chat aan vriendinnen weten wat er was gebeurd. Mijn wijdverspreide netwerk was op de hoogte. In de eerste weken sprak... -lees meer-
Blogserie ongeval

9. Dag Shokolaatje…

Ze zegt dat ze je leuk vindt. Dat ze je in haar gezin zal opnemen. Ze zegt dat je een vriendinnetje krijgt. Een Mechelse herder teefje, waar je op zijn herders mee kunt spelen. Slaan met de poten. Bonken en ruig doen. Ik hoop dat je je snel thuis zult voelen bij haar. Dat de... -lees meer-
Blogserie ongeval

8. In Estland is alles begonnen

Soms denk ik met weemoed aan Estland. Aan de plek in het bos waar we woonden. In Estland is alles begonnen. Onze wereld samen. Alles lag er nog open. We waren verliefd. We waren jonger en Stef kon alles nog. Wat ben ik blij dat het ongeluk niet daar is gebeurd. Ik weet eigenlijk wel... -lees meer-
Blogserie ongeval

7. Motherfucker complicatie

Volgens google hadden we te maken met een motherfucker complicatie. Vertrouwen is iets fragiels. Als er een stevige basis is, kan vertrouwen wel tegen een stootje. Maar die basis hadden we met de chirurgen in het ziekenhuis nog niet opgebouwd. We hadden ze één, of hooguit twee keer kort gesproken. Bij wijze van spreken alleen... -lees meer-
Blogserie ongeval

6. Radiostilte

De vrouwen in onze familie zien en zagen er altijd jonger uit voor hun leeftijd. Mijn oma moest haar identiteitsbewijs nog tonen toen ze al in de zeventig was. De buschauffeur geloofde niet dat ze tot de vijfenzestig plussers behoorde. Ik heb nu aan den lijve ondervonden dat maandenlange stress en slaapgebrek genoeg zijn om... -lees meer-
Blogserie ongeval

5. Niets is zeker

Lucht inspuiten is gevaarlijk. De weegschaal is belangrijk geworden voor de detectie van ondergewicht en bacteriën zijn gevaarlijker dan ooit. Het leven hangt aan elkaar van gevaren. Een auto-ongeluk, een val van een trap, een overval, ziekte; het ligt allemaal op de loer en toch is het er niet, tot het er is. Vóór die... -lees meer-
Blogserie ongeval

4. De bom

‘Over een week slaat het bij hem in als een bom.’ De arts die dit tegen me zei, zette mijn stressknop in een hogere stand. Hoe zou Stef reageren? Wat zou hij zeggen, wat zou hij doen? En vooral… hoe moest ík daarmee omgaan?... -lees meer-
Blogserie ongeval

3. Splinters en scherven

De kamer voor de anhörigen op de intensive care afdeling was prima ingericht. Met een kleine keuken, toilet, douche en een bank waarop ik me kon opkrullen en doen alsof de wereld niet bestond. Er zat altijd wel iemand te snotteren. In het voorbijgaan knikte ik die persoon dan even kort toe. Verder waren al... -lees meer-
Losse blog

Fan van Vann

Nog nooit ben ik van iemand fan geweest. Als kind had ik geen posters van filmsterren of popsterren aan de muur, of aan het plafond hangen. Ik volgde niet het leven van een idool in roddelbladen, of op radio en televisie. Ik was vooral bezig met het lezen van boeken. Toch was ik ook geen... -lees meer-
Losse blog

Over het ontstaan van Elandsoog

Het is ongelooflijk hoe snel een eland, hoe groot het dier ook is, uit het zicht kan verdwijnen tussen struikgewas en bomen. In 2008 emigreerde ik van Amsterdam naar Estland. De rust en ruimte in de natuur hebben mij altijd aangetrokken. De prikkels uit de randstad en mijn kans op een carrière heb ik dan ook bewust achter me gelaten. Ik heb er onder andere het gezelschap van elanden voor terug gekregen.... -lees meer-
Blogserie ongeval

2. Het besef

Hij stond opeens aan mijn bed. Ik ben niet gelovig opgegroeid, maar geloof bestaat wel in mijn familie. Geloof is een begrip waar voor mij ontzettend veel onder kan vallen. Het lijkt raakvlakken te hebben met alle aspecten van het leven. ... -lees meer-
Krab met rode poten Gedicht

Krab met rode poten

‘Krab met rode poten’ werd genomineerd in 2018 voor de Dubutantenschrijfwedstrijd Editio en NRC Boeken.... -lees meer-
Losse blog

Cadeautje

Het is tijd voor een cadeautje. Na het debuut van Runa Svetlikova, Deze zachte witte kamer, haal ik nu ook haar tweede gedichtenbundel in huis. ... -lees meer-
Blogserie ongeval

1. De klap

Als ik in de auto zit, probeer ik mij voor te stellen hoe het moet zijn geweest. Het plotselinge opdoemen van koplampen in een hevige sneeuwval. Een kortstondig, indringend besef dat er geen ontkomen aan is. ... -lees meer-