Esther Quatfass

Blogserie ongeval

11. De ander

Vergevingsgezindheid en rancune liggen in elkaars verlengde. Net als liefde en haat. Als ik mij concentreer op wat Stef heeft doorgemaakt en hoe hij voor de rest van zijn leven is verminkt, als ik mij concentreer op alles wat we hebben verloren en niet meer kunnen doen, dan zie ik achter die gedachten de starende... -lees meer-
Blogserie ongeval

10. Mijn wijdverspreide netwerk

Als eerste belde ik mijn moeder. Ik zat bij de buurman in de auto, die me naar het ziekenhuis reed. Via mijn moeder hoorden mijn zussen ervan. In de dagen die volgden, liet ik per chat aan vriendinnen weten wat er was gebeurd. Mijn wijdverspreide netwerk was op de hoogte. In de eerste weken sprak... -lees meer-
Blogserie ongeval

9. Dag Shokolaatje…

Ze zegt dat ze je leuk vindt. Dat ze je in haar gezin zal opnemen. Ze zegt dat je een vriendinnetje krijgt. Een Mechelse herder teefje, waar je op zijn herders mee kunt spelen. Slaan met de poten. Bonken en ruig doen. Ik hoop dat je je snel thuis zult voelen bij haar. Dat de... -lees meer-
Blogserie ongeval

8. In Estland is alles begonnen

Soms denk ik met weemoed aan Estland. Aan de plek in het bos waar we woonden. In Estland is alles begonnen. Onze wereld samen. Alles lag er nog open. We waren verliefd. We waren jonger en Stef kon alles nog. Wat ben ik blij dat het ongeluk niet daar is gebeurd. Ik weet eigenlijk wel... -lees meer-
Blogserie ongeval

7. Motherfucker complicatie

Volgens google hadden we te maken met een motherfucker complicatie. Vertrouwen is iets fragiels. Als er een stevige basis is, kan vertrouwen wel tegen een stootje. Maar die basis hadden we met de chirurgen in het ziekenhuis nog niet opgebouwd. We hadden ze één, of hooguit twee keer kort gesproken. Bij wijze van spreken alleen... -lees meer-
Blogserie ongeval

6. Radiostilte

De vrouwen in onze familie zien en zagen er altijd jonger uit voor hun leeftijd. Mijn oma moest haar identiteitsbewijs nog tonen toen ze al in de zeventig was. De buschauffeur geloofde niet dat ze tot de vijfenzestig plussers behoorde. Ik heb nu aan den lijve ondervonden dat maandenlange stress en slaapgebrek genoeg zijn om... -lees meer-
Blogserie ongeval

5. Niets is zeker

Lucht inspuiten is gevaarlijk. De weegschaal is belangrijk geworden voor de detectie van ondergewicht en bacteriën zijn gevaarlijker dan ooit. Het leven hangt aan elkaar van gevaren. Een auto-ongeluk, een val van een trap, een overval, ziekte; het ligt allemaal op de loer en toch is het er niet, tot het er is. Vóór die... -lees meer-
Blogserie ongeval

4. De bom

‘Over een week slaat het bij hem in als een bom.’ De arts die dit tegen me zei, zette mijn stressknop in een hogere stand. Hoe zou Stef reageren? Wat zou hij zeggen, wat zou hij doen? En vooral… hoe moest ík daarmee omgaan?... -lees meer-
Blogserie ongeval

3. Splinters en scherven

De kamer voor de anhörigen op de intensive care afdeling was prima ingericht. Met een kleine keuken, toilet, douche en een bank waarop ik me kon opkrullen en doen alsof de wereld niet bestond. Er zat altijd wel iemand te snotteren. In het voorbijgaan knikte ik die persoon dan even kort toe. Verder waren al... -lees meer-
Blogserie ongeval

2. Het besef

Hij stond opeens aan mijn bed. Ik ben niet gelovig opgegroeid, maar geloof bestaat wel in mijn familie. Geloof is een begrip waar voor mij ontzettend veel onder kan vallen. Het lijkt raakvlakken te hebben met alle aspecten van het leven. ... -lees meer-
Blogserie ongeval

1. De klap

Als ik in de auto zit, probeer ik mij voor te stellen hoe het moet zijn geweest. Het plotselinge opdoemen van koplampen in een hevige sneeuwval. Een kortstondig, indringend besef dat er geen ontkomen aan is. ... -lees meer-